Jehova

Ik sta op straat een praatje te maken met de buurvrouw en de overbuurvrouw als ik ze in de verte al zie naderen. Twee mannen in pak. Allebei met een aktetas. Vijf, zes huizen van ons af bellen ze aan. Er wordt niet opengedaan. “Jehova’s getuigen,” fluisteren we. Ze komen dichterbij. Bellen aan bij de andere buurvrouw. Ik weet dat die niet thuis is. Er wordt dan ook niet opengedaan. Volgende deur, de deur direct naast mij. Voor ze aanbellen zeg ik de mannen dat ze daar niet hoeven te bellen. Dat het een studentenhuis is en dat alle fietsen weg zijn en er ook daar niemand thuis is. Daarvoor heb ik mijn buurvrouwen al gezegd dat ik met graagte het gesprek met hen aanga. De buurvrouwen maken zich uit de voeten om mij alle kans te geven met de mannen in gesprek te gaan. Ze stappen over het muurtje dat onze voortuinen scheidt. Ik nodig hen binnen uit onder voorwaarde dat zij mij en ik hen niet bekeer.  Ik vraag hen of dit soort bezoekjes überhaupt tot bekeringen leidt. “Nou meneer, u zou verbaasd zijn als u wist hoe vaak dat het geval is.” Ik heb geen idee en cijfers krijg ik niet van de twee vertegenwoordigers van de 80 miljoen leden die hun sekte kent.
Ik verbaas me telkens weer over de oprechtheid van hun geloof, het gebrek aan twijfel en de zekerheid van het bestaan en meer nog van het hiernamaals. Natuurlijk weten zij ook niet of zij het hemelrijk zullen beërven, maar duidelijk is dat ze meer kans maken dan ik, ooit volgeling van een kerk vol van door hen zo verdoemde pracht en praal en tradities die het zicht op het ware geloof, van kaft tot kaft letterlijk vastgelegd in de Bijbel, verduisteren. Ik krijg nog eens te horen dat Adam en Eva historische personen zijn geweest en tot mijn verrassing hoor ik voor het eerst dat Jezus een soort reïncarnatie is van de Aartsengel Michaël. De bewijsvoering daarvoor gaat mij boven mijn pet en wordt gelardeerd met een aantal citaten uit het boek Spreuken. Ik neem het voor kennisgeving aan.
Ik laat hen uit. Nee ze hoeven geen schriftelijk materiaal bij mij achter te laten. Ze gaan op weg naar een volgende deur.

Eén reactie op Jehova

  1. Bloggende Neef schreef:

    Ik vind dat jij veel over hebt voor een blog. Petje af.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *