Landgoed

Eerst was er nog even die verjaardag te vieren. Een gebakje, een babbeltje, een drankje, een hapje, een dansje en nog een babbeltje. Zo’n verjaardag dus, precies zoals die hoort te zijn. Bekend en nieuw gezelschap, maar hoe dan ook aardig, erg aardig. Aan het eind van de middag was het partijtje voorbij en werd ons een prettige vakantie gewenst. Nu blijft het natuurlijk altijd weer de vraag of je als gepensioneerd koppel wel op vakantie kunt gaan. Je hebt al vrije tijd te over en hoeft je dagen alleen maar te vullen met dingen die je leuk vindt. Behalve wanneer de een of andere medische specialist je ter controle ontbiedt. Dan heb je het uiteraard nog zelf voor het zeggen of je aan die invitatie gehoor geeft. Ik vertoon dan toch vooral risicomijdend gedrag en vervoeg mij keurig op de afgesproken dag en tijd bij de behandelend geneesheer. Maar nu de komende veertien dagen dus niet. Wij reizen af naar ons tijdelijke buitenverblijf. Wij gaan op het huis van vrienden passen die tijden weg zullen zijn, dwars door Europa. Het is een riant huis met veel, heel veel tuin, waarvan een deel zelf het bos wordt genoemd. Wat mij betreft is er, zeker als je het vergelijkt met onze eigen stadstuin, sprake van een landgoed. Aan de overkant van de straat ligt Duitsland en dat draagt toch ook weer bij aan het vakantiegevoel, nog eens versterkt doordat er over het bed in de slaapkamer een heuse klamboe hangt. Ik denk dat dit een van de eerste keren is dat Duitsland en een klamboe in een zin verenigd bijdragen aan een vakantiegevoel.
Het huis is rijkelijk voorzien van boeken, zodat ik mij afvraag of ik wel toe kom aan de meegebrachte literatuur. Dat wordt grasduinen door de boekenkasten. Grasduinen op een landgoed, ja dat is ook vakantie. Om nog maar te zwijgen over de kippen en de haan die door Gade liefdevol verzorgd zullen worden de komende twee weken  tot wij hier door anderen afgelost worden.
In ons huis wordt Harrie liefdevol verzorgd door de vrienden die daar als huisbewaarder optreden. Ons huis, tien kilometer van hier. Voor vakantie hoef je niet per se ver weg.

Eén reactie op Landgoed

  1. Ellen schreef:

    Ver of niet, een hele fijne vakantie, Jan! En geniet maar van de eitjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *