Lydia

We gaan weer eens ver terug in de tijd. Zeker zo’n kleine 40 jaar. Wij, Ex en ik met de kinderen zijn net weer terug verhuisd naar Nijmegen. Na vier jaar Arnhem. Daar woonden we op een hoge flat die uitzicht gaf op Nijmegen. We voelden ons daar als Mozes, die het beloofde land wel zag, maar niet kon binnentrekken. Tot we ons eerste huis kochten. In de wijk Hatert, de Edelstenenbuurt. Aan het eind van onze straat stond nog het statige klooster van de Zusters Dominicanessen. In dat gebouw woonde een handvol zusters en daar was ook de kleuterschool in gevestigd. Dat heette in die tijd nog zo. Niks geen groep 1 en 2, nee gewoon kleuterschool.
Onze kinderen gingen daar ook naar school. Zoonlief bij juffrouw Mary, Dochterlief een jaar later zuster Lydia. Toen ze op die school zaten verhuisden ze naar een moderner gebouw, iets verder in de wijk. Wij, Ex en ik raakten bevriend met de juf, een vriendschap die nog steeds voortduurt. Maar ook met zuster Lydia ontstond een bijzondere band. Zuster Lydia was een wat je zou kunnen noemen een postconciliaire non. Niet star in haar opvattingen, maar een open geest. Een typische representant van de kerk waar ik ooit van hield. Ex en ik waren redelijk actief in het schoolgebeuren. Hatert was toen een wijk vol activiteit en betrokkenheid. Pas veel later werd het een krachtwijk, of welk eufemisme men ook drukte op een wijk waar het niet helemaal goed toeven zou zijn. Ik durf niet te zeggen hoe het nu is, ben er al 20 jaar weg, maar toen was het er goed wonen. Heel goed wonen.
Van tijd tot tijd gingen we ook op de koffie bij de zusters. Ik weet niet wat de aanleiding daartoe was, maar zo af en toe gingen we bij zuster Lydia op bezoek. Zuster Lydia was ook het hoofd van de kleuterschool. Misschien hebben we het gehad over de organisatie van carnaval op school of misschien was de zuster gewoon jarig. Een keer gingen we naar haar toe om haar te feliciteren met het lintje dat  ze van de Koningin kreeg. Zuster Lydia, symbool van een tijdperk. Een tijdperk dat nu definitief wordt afgesloten. Vanmiddag ga ik naar de uitvaart van Zuster Lydia.

Een reactie op Lydia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *