Onfeilbaar

Bij de ochtendkoffie hebben we het met een vriendin over de film “The two popes”. Ik blijf het vreemd vinden dat films in Nederland vaak hun Engelse of Franse titel houden. Zal wel een goede reden hebben die waarschijnlijk door commerciële overwegingen geschraagd wordt. Het zij zo.
Maar daar gaat ons gesprek niet over. Al pratend komen we op de onfeilbaarheid van de paus. Mocht je nu denken dat die onfeilbaarheid al van eeuwen her is, dan heb je het mis. Pas op het 1e Vaticaanse Concilie in 1870 bepalen de hoge heren, daarin naar hun zeggen aangespoord door de Heilige Geest, dat in geloofszaken de paus onfeilbaar is. Toen ik vroeger op de lagere school al werd ingewijd in de geheimzinnige waarheden van de kerk kon ik mij niets voorstellen bij dat woord onfeilbaarheid, net zo min als bij het woord geloofszaken. Even dacht ik dat die onfeilbaarheid voor alles gold wat de paus zei, waardoor hij voor mij een soort tovenaar was die als hij zei dat een roos groen was, dat ook zo was en ophield rood te zijn en dientengevolge de Nederlandse vlag ook eigenlijk groen-wit-blauw was. Het is maar wat je als kind wil geloven.
We palaveren, niet gehinderd door al te veel theologische kennis, nog even verder over de film en de verhouding tussen de huidige paus en zijn teruggetreden voorganger. Is de teruggetreden paus nu ook nog onfeilbaar? Is de onfeilbaarheid verbonden aan het pausschap en heeft een paus, al dan niet teruggetreden, nog recht op de hem ooit toegekende onfeilbaarheid. De kerk heeft zich (en niet alleen daardoor) lelijk in de nesten gewerkt door het goed te vinden om een paus met pensioen te laten gaan zonder goed te regelen hoe de teruggetreden paus de in functie zijnde paus niet voor de voeten loopt. En misschien is dat maar goed ook, want het heeft in ieder geval een mooie film opgeleverd.
Blijven we zitten met die onfeilbaarheid. Als ik er nog eens over nadenk verdraagt dat zo onaantastbaar klinkende onfeilbaar zich in het geheel niet met geloof. Geloof dat is vragen stellen, is niet weten, maar vertrouwen dat het ooit goed zal komen.

Eén reactie op Onfeilbaar

  1. Ad Lansink schreef:

    Geloven: vertrouwen dat het ooit goed zal komen: een mooi slot van een boeiende beschouwing over de onfeilbaarheid, Jan. Relativering en nuancering zijn nuttig, temeer waar de ene Paus de andere niet is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *