Scheur

De overbuurvrouw heeft er voor doorgeleerd. Met vaardige hand onderzoekt zij Gades linkervoet. Zij buigt en strekt de voet, voelt aan de enkel die een paar dagen geleden omzwikte en van het lopen een opgave maakte. Weg plannen van herfstwandelingen over een zonnig waddeneiland. Het werd de eerste dag  liggen met het been omhoog, zelf een zwachtel er om gedaan en hopen dat het allemaal mee zou vallen. Strompelend de eilanddagen door. De paar honderd meter naar de bushalte waren niet te overbruggen. Een taxi bracht ons naar de boot. En nu waren we weer thuis en bekeek overbuurvrouw de schade.
“Doet dit pijn?” Dat viel wel mee. “En als ik hier druk?” Dat viel niet mee. Dan is de diagnose snel gesteld: “Tja, dat is een gescheurde enkelband.” En dat betekent dus heel kalm aan doen, weinig belasten en de tijd aan het werk laten gaan. Met vaardige hand legt de overbuurvrouw een drukverband aan en tapet de getroffen voet in. Dat moet wat extra steun geven en het genezingsproces positief beïnvloeden. Jaren geleden zwikte Gade haar andere voet om en scheurde daarvan ook een band. Nu zal zij het leven door moeten gaan met twee gescheurde banden, want aan elkaar groeien doen die banden niet meer. De overbuurvrouw verzekert ons dat je ook goed kunt leven met een, ja zelfs met twee afgescheurde banden.
Er zijn mensen die zeggen dat zo iets, een omgezwikte voet, een gescheurde band niet zo maar gebeurt. Dat het een boodschap is die het lichaam geeft. Ik zelf geloof daar niet voor de volle 100% in. Zulke dingen gebeuren nu eenmaal. Boem, krak, niks geen verborgen boodschap, geen seintje van het lichaam  om het anders te doen, het roer om te gooien. Het leert je wel te relativeren. Zo ben je gezond, zo heb je een mankement en functioneert je lijf niet meer zoals het ooit kon.
Terwijl ik dit schrijf speelt op de achtergrond Leonard Cohen nieuwste cd “You want it darker”. En ik herinner mij een regel uit een ander lied van hem: ” There is a crack in everything, that’s how the light gets in.” Uiteindelijk brengt een gescheurde enkelband misschien dan toch ook wel wat verlichting.

Eén reactie op Scheur

  1. Thea Jordens schreef:

    Beterschap lieve Conny.
    En wat hebben jullie toch n lieve overbuurvrouw.
    Gr. Pieter en Thea Jordens

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *