Spiegel

Hoe die precies in mijn bezit kwam weet ik niet meer. Ooit was hij van ons, van Ex en mij. En hoe wij hem kregen? Hij kwam uit het familiebezit van Ex. Hij was van haar grootmoeder geweest, de over-oma van onze kinderen. Maar Ex noch ik kunnen terughalen hoe de spiegel van die oma bij ons terecht kwam. Misschien wilde niemand ander hem hebben toen oma op hoge leeftijd overleed. Waar hij toen in ons huis kwam te hangen, we herinneren het ons geen van beide meer. Wel dat hij via de boedelscheiding bij Ex terecht kwam. Hij kwam tenslotte uit haar familie. Totdat de spiegel naar mij verhuisde. Ex wou hem wegdoen, desnoods naar het stort, maar dat vond ik zonde. En zo kwam de spiegel bij mij. 40×60 centimeter met een houten zwart-gouden lijst. Hier leidde de spiegel een kwijnend bestaan. Geen prominente plaats, maar op een slaapkamer ergens achter een deur die meestal openstond, onzichtbaar. Er werd zo weinig in gekeken dat je er voor kon vrezen dat hij het spiegelen zou vergeten. Een spiegel die niet meer wist hoe een spiegelbeeld te vormen. Iets triester bestaat er nauwelijks. Ik vroeg Ex of ze hem terug wilde hebben. Nee dus, ze had hem destijds tenslotte niet voor niets met mij meegegeven. Zoon en dochter gebeld of die er prijs opstelden zich over dat stukje familiebezit te gaan ontfermen. Ook niet.
Ik heb de spiegel op Marktplaats gezet. Daar kwam hij te staan tussen 1500 andere antieke spiegels. Vraagprijs € 50,- bieden mogelijk. In totaal  werd de advertentie 143 keer bekeken. Drie reacties. Van eentje nooit meer iets gehoord. Een bod dat zo laag was dat ik de bieder weggehoond heb en een bod waarbij de mevrouw uit Laag-Soeren en ik na wat heen en weer bieden op € 40,- uitkwamen. De spiegel verwisselde van eigenaar en ik was € 40,- rijker. Geld dat eigenlijk niet van mij was. Ex wilde er niets van hebben, maar vond een verdeling tussen Zoon en Dochter redelijk.
Gistermiddag lunchte ik met Zoon en overhandigde hem zijn twintig euro. Hij stond er vervolgens op de rekening te betalen. Dochter heeft haar aandeel nog tegoed. Misschien ga ik maar eens met haar lunchen.

Een reactie op Spiegel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *