Goede Vrijdag

De dag begon voor mij uitzonderlijk vroeg.Het was dus voor mij niet alleen een Goede Vrijdag, maar ook een vroege vrijdag. Er moest bloed geprikt worden. Iets wat met enige regelmaat gebeurt om na te kijken of medicatie moet worden aangepast of niet. Gewoonlijk laat ik dat doen in een nabije apotheek, maar als ik daar vroeg in de ochtend aan kom hangt er een briefje op de deur dat in verband met de coronacrisis externe prikposten gesloten zijn en word ik doorverwezen naar het Ziekenhuis. Tegen wat ik verwacht is het daar helemaal niet druk. De parkeerplaats biedt plek te over en ook kan ik onmiddellijk doorlopen naar prikkamer 2.
Het is nog maar net 09.00 uur als ik weer thuis ben. Er ligt voor mij een zee van tijd te wachten, zo maar wat uren extra die ik anders nog in een warm bed door breng. Nu lijkt het mij of ik er al een halve dag op heb zitten.
“Zullen we naar het nieuwe Romeinse maskerbeeld aan de Waal gaan kijken?”, vraagt Gade. Nu weet ik wel dat het advies is om niet naar buiten te gaan als het niet echt hoeft, maar ik las en hoorde ook dat het goed was om af en toe een frisse neus te halen. Juist voor oude mensen om te ervaren dat er toch nog steeds meer is dan alleen maar binnen. Op naar de Waal waar het grote gezichtsmasker in het glanzende zonlicht nog imposanter is dan gedacht. Door zijn ogen zie ik de stad liggen. Er komt een flard van een verhaal in mij naar boven. Misschien heeft de legionair wiens gezicht achter dit masker schuil ging ook gediend in Palestina in de tijd dat Pontius Pilatus daar stadhouder was. Was hij net buiten Jeruzalem aanwezig bij de executie van drie boeven en dobbelde hij mee om het bovenkleed van een van hen. Het was op een vrijdag, rond het negende uur. De soldaat weet niet waarom hij hier aan de brede oever van de rivier daar opeens weer aan moet denken, aan die dag dat het plotseling aardedonker werd en de grond trilde. Het was voor hem een huiveringwekkend moment. Die middelste boef heeft hem aangekeken en hem in het hart geraakt. Hij hoorde hem roepen in een taal die hij niet verstond: “Eli, Eli, lama sabachtani?”
Ik ben weer thuis en luister naar Bachs Mattheus-passie. Het is Goede Vrijdag.

Eén reactie op Goede Vrijdag

  1. jan (die andere) schreef:

    Dank voor je goede vrijdag overweging, Jan. Mooi. Paolo Giordano sluit zijn essay ‘In tijden van besmetting’ af met een overpeinzing bij twee regels uit Psalm 90: “Leer ons zó onze dagen te tellen, dat wijsheid ons hart vervult.” En dat heb je ‘goed’ gedaan. Hartegroet. Je Jan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *