Stilstaan

Het was gisteren 22 februari. Op die dag werd 68 jaar geleden Nijmegen gebombardeerd. Daar werd bij stil gestaan. Een sobere bijeenkomst in de schaduw van het stadhuis, waar ooit, tot op de dag van het bombardement,  een kleuterschool had gestaan. Twee kastanjes die op de speelplaats stonden, staan er nu nog als stille getuigen.  Bij een beeld van een stil hangende schommel. Er zijn aardig wat mensen. Nog een handvol overlevenden van de bombardement en kinderen van de school die het monument geadopteerd hebben. Een symbolische handeling. Een altijd is er weer geroezemoes als de kwestie van de aard van het bombardement aan de orde komt. Een bombardement uit Amerikaanse vliegtuigen. Was het echt een vergissing, dachten ze echt dat ze nog boven Duitsland zaten of was er iets anders aan de hand? Daar wordt nog steeds uitvoering bij stil gestaan. Vooral in Nijmegen. Maar wat maakt het uit. De geschiedenis is niet terug te draaien. Je kunt er hooguit even bij stilstaan.
Het was gisteren 22 februari. De geboortedag van de oprichter van de Verkenners, Baden Powell. En ook de verjaardag van zijn tientallen jaren jongere vrouw. Ik werkte ooit bij de Verkenners. Ik dacht op die dag nooit aan het Nijmeegs bombardement. Wel aan Baden Powell. BP-dag heette die dag. Baden Powell, omstreden figuur. Om zijn ideeën, om zijn levenshouding, zijn sympathieën. Nu nog maken biografen zich er druk over. Maar ook de stichter van een wereldwijde jeugdbeweging. Met ontwikkelingskansen voor jonge mensen. Of toch te militaristisch, te geregeld. Daar wordt nog steeds bij stilgestaan. Maar wat maakt het uit. De geschiedenis is niet terug te draaien. Je kunt er hooguit even bij stilstaan.
Vandaag is het 23 februari. In Rusland is het nationale feestdag. Dag van de verdediger van het vaderland. Ik skype even met Rusland. Nee, er wordt verder nergens bij stil gestaan. Het is gewoon een vrije dag, dat wel.  Het heeft te maken met de oprichting van het Rode Leger en er zal vast wel ergens een parade zijn. Maar zij zal er niet naar toe gaan. Het is geschiedenis en ze zal er niet bij stilstaan.

Eén reactie op Stilstaan

  1. babette degraeve schreef:

    Nog altijd een flinke brok in mijn keel bij zo’n momenten!Is het omdat België twee WO’s heeft meegemaakt en het zodus aanweziger is in ons collectief geheugen??
    Je raakt me weer eens.
    x
    babette

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *