Appelboom

Er staat een appelboom in mijn straat. Drie tuinen verderop. Ik weet niet hoe lang die appelboom er al staat. Ik neem niet aan dat hier in vroeger tijden een bongerd is geweest. Dat er daarvan een boom gespaard is gebleven en dat daar omheen de huizen zijn gebouwd. Ooit zal er een lang vergeten buurman geweest zijn die bij zich zelf heeft gedacht: “Kom, laat ik eens een appelboom in mijn voortuin planten!” Of misschien heeft zijn lief wel tegen hem gezegd: “Man, plant eens een appelboom in de voortuin. Dan hebben we altijd een appeltje voor de dorst.” Natuurlijk kan het ook nog zo zijn dat iemand ooit een appeltje op die plaats at, het kroosje weggooide en ziet een appelboom ontsproot.
De appelboom draagt nu volop vrucht. Groene appeltjes. De boom heeft het beter gedaan dan de druivenstruik in onze achtertuin. Die leverde dit jaar slechts verschrompelde druiven op. Alleen de merels hebben er van genoten.
De buurvrouw van verderop is aan het oogsten. Dat bestaat vooral uit het rapen van de vruchten. De appels die gebutst of aangevreten zijn gaan onmiddellijk de kliko in. Gade wordt gevraagd of zij ook wat appels wil. Een fikse schaal met vruchten is haar deel. Buurvrouw zegt dat de appelsoort¬† de Zoete van der Schoot heet. Of misschien wel een andere achternaam. Ik herinner mij deze, een herinnering die bevestigd wordt door Internet. Prachtige naam: Zoete van der Schoot. Welk een associaties roept zo’n naam niet op. Sensueel en religieus.
De appeltjes zien er tamelijk hard uit, maar ze bijten gemakkelijk weg. Sappig en zoet.¬† In hoeveel stadsstraten in Nederland zou een appelboom staan? Ik was er altijd al van overtuigd in een van de aardigste straatjes van ons land te wonen. En na al die jaren eet ik nu voor het eerst van de appelboom. Men is nooit te oud om iets nieuws te doen. Misschien is die ene appelboom¬† ook wel het bewijs dat ons straatje een paradijsje is. Ik heb nu van de boom gegeten. Aan de door Gade gepresenteerde verleiding toegegeven. “Ik kan alles weerstaan, behalve verleidingen”, zei Oscar Wilde mij al voor. De Zoete van der Schoot smaakt zoals zijn naam belooft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *