Dood

Ik wil nog lang niet dood. Niet omdat ik bang zou zijn voor de dood. Integendeel. Op de een of andere manier kijk ik ook wel uit naar de tijd dat ik er hier niet meer zal zijn. Ik ben niet nieuwsgierig naar de andere kant, maar de vredige rust en wie weet het eeuwige licht dat mij dan mogelijk verlicht, lijkt aanlokkelijk. Al verwacht ik er weinig van. Het zou me ook niet verbazen als er helemaal niets is. Ach, we zien wel, al is ook dat waarschijnlijk dan niet meer mogelijk. Niet meer zien, niet meer voelen, niet meer ruiken, niet meer horen, niet meer wat dan ook. Wat een rust.
Maar voorlopig hoef ik nog niet dood. Ik geniet nog te veel van Gade en het leven.Van vriendinnen en ontmoetingen, van vrienden en een gesprek dat nergens over gaat. Van een goed boek en een spannende tv-detective. Van Harrie de kat en een zachte omarming.
Ik hoef nog niet dood om mensen die me zullen missen geen verdriet aan te doen. Dat lijkt me het vervelendste van dood gaan. Niet dat je er dan zelf niet meer bent, daar is mee te leven, maar dat je anderen verdriet aan doet. Het mooiste zou  zijn dat je dood zou kunnen zijn en toch niet gemist zou worden. Maar het een lijkt niet zonder het ander te kunnen. Als je er niet meer bent zijn er toch altijd mensen die je lief zijn die je zullen missen.
Deze dagen wordt er veel gepraat over euthanasie. Er is een rapport over verschenen waar iedereen zijn zegje over wenst te doen. Ik hoop dat als het ooit, voorlopig nog maar even niet, zo ver zal zijn, mijn dood in ieder geval voor mij een milde zal zijn. Voor hen die achterblijven zal het hoe dan ook schrijnen. Daar lijkt niets aan te doen.
Ik ben twee boeken aan het lezen. ‘Wakend over God’, het testament van Joost Zwagerman, zijn zoektocht naar en voorbij het einde. En ik lees een boekje van Marceline Loridan, weduwe¬†van Joris Ivens en overleefster van Birkenau “En je kwam niet terug’, haar antwoord op een briefje van haar vader dat ze in het kamp kreeg.
Een euthanasierapport en deze twee boeken, dan is de dood als onderwerp onontkoombaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *