Krant

Ochtendrituelen zijn heilig. Ze geven structuur aan mijn dag. Het vaste patroon, onvoorziene omstandigheden voorbehouden, geeft een kader aan mijn leven. Ik ben meestal wakker zo rond de tijd dat de wekker zou moeten afgaan. Die wekker staat meestal aan voor Gade. Die heeft nog werk. Ik alleen een bestaan. Ik sta op, schiet mijn pantoffels aan. Van die klassieke geruite, die ik alleen in Frankrijk nog in de winkels zie en dan ook daar heb gekocht. Ik stommel de trap af. Het nog niet helemaal wakkere evenwichtsorgaan corrigerend door mij stevig aan de leuning vast te houden. Aan het eind van de gang, bij de voordeur ligt op doordeweekse dagen mijn verse NRC Next te wachten. Met die krant trek ik mij dan terug en lees daar de column van Renske of Marcel, bekijk de middenfoto en zie of ik de kruiswoordpuzzel van de dag er voor goed heb opgelost. De dag is begonnen.
Vanochtend het zelfde ritueel. Met een grote uitzondering. Er ligt geen krant op het eind van de gang op mij te wachten. Niets. Slechts een lege deurmat. De ondragelijk leegheid van het bestaan verkilt mij. Geen krant. Hoe nu het ritueel voort te zetten. Geen Renske (of was het de beurt aan Marcel?), geen middenfoto en geen puzzel. Ik bel naar de servicedienst van de krant. Uiteraard een keuzemenu. De ingeblikte stem vraagt mijn postcode en huisnummer. Ze herhaalt wat ik ingesproken heb en vraagt of het klopt. Ik verwacht dat ik nu een 1 of een 2 moet indrukken. Na enige stilte herhaalt ze de vraag of het klopt. Ik moet gewoon antwoorden met ja. Sta ik daar om kwart voor acht ’s ochtends een beetje bĂȘte met een machine te praten! De machine vertelt me dat ze van mijn klacht nota zal nemen, maar dat de NRC Next geen nabezorgservice kent. Zo’n krant ga ik ook oprichten. Laat mensen abonnementsgeld betalen en bezorg niks. Hoef geen krant te schrijven, niet te drukken, niet te bezorgen. Dat is snel verdienen.
Voor de zekerheid kijk ik later of er achter de andere voordeur, we wonen tenslotte in een samengevoegd boven- en benedenhuis, wel een krant ligt. Ja, dus. Is de krant bij de buren bezorgd. Goed dat we dat in dit geval zelf zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *