Zingen

Ik heb al vaak en veel in mijn leven gezongen. En dat ondanks de mededelingen van mijn oudere broers dat ik als een kraai klonk. Maar dat was waarschijnlijk pure kinnesinne. Nu weet ik ook wel dat toon houden niet mijn sterkste kant is, maar als ik naast een redelijke zanger of zangeres sta dan mag ik, en zeker mijn toehoorders, niet klagen.
Zingen deed ik ook in een paar koren. Ik begon ooit in een koortje op het werk, later was ik een paar jaar lid van het Nijmeegsch Mannenkoor (met een optreden in de Notre Dame in Parijs!), zong een paar jaar op de Muziekschool van de Lindenberg en ben nu al weer een tijdje lid van het fameuze smartlappenkoor ‘De Jammerlapjes’. Zeg maar eens dat ik niet zing.
In een verder verleden ging ook geruime tijd al zoekend trouw naar zondagavondbijeenkomsten rond de leer van Chidvilisananda geënt op de verkondiging van Swami Muktananda. Een fiks deel van het uur bestond uit het zingen van mantra’s, zich herhalende teksten op eenvoudige muziek. Een meditatief moment, ondersteund door de zang en de muziek. Nu nog kan ik een aantal van die mantra’s vlekkeloos zingen, net zoals overigens het Tantum Ergo of O Sterre der Zee uit een andere traditie.
Gisteravond nam Gade mij mee naar een avond ‘Het lied van de ziel’ onder leiding van Jan Kortie. Op zijn website profileert hij zich als volgt: “Jan Kortie is stembevrijder.
Hij ontwikkelde in de loop van de afgelopen 25 jaar een onorthodoxe, opgewekte benadering van zingen.” Het decor was de kapel van het Dominicanenklooster in Huissen. Zo’n honderdvijftig mensen. Mannen bij elkaar, vrouwen aan de ander kant. Beurtzang van eeuwenoude mantra’s uit diverse culturen. Het was ook nog Allerzielen. Namen van geliefde gestorven werden gelezen, Kyrie Eleison gezongen. Het was een ingetogen feest. Ruim twee uur klankzingen is als of je van binnen schoon gewassen wordt. Dat klinkt misschien allemaal wat zweverig en dat is het ook, maar willen we allemaal niet gewoon eens weg zweven op de klank van je eigen stem, luisteren naar je hart. Ik in ieder geval wel.

Eén reactie op Zingen

  1. Mieke Schuurs schreef:

    Wow, hier wordt ik emotioneel van….zelf zing ik ook…maar dan als ik alleen ben….en hoor ik mezelf graag….nu er nog mee naar buiten…want als ik lees “als of je van binnen schoon gewassen wordt”…dan ga ik vanaf nu op zoek naar een koortje, maar eerst een wandeling bij de hatertse vennen en zachtjes neuriënd en mijmerend over mijn voornemen.

    Een fijne zondag

Laat een reactie achter aan Mieke Schuurs Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *